Enige tijd geleden ben ik geïnterviewd door Roeland Faasse, een student van de vakopleiding fotografie. Het was een heel leuk interview en zijn resultaat deel ik graag met jullie:
Wie: Roeland Faasse
Wat: Amateurfotograaf
Waar: Alphen aan den Rijn
Waarom: Volgt Vakopleiding Fotografie om beter te leren fotograferen en had als schoolopdracht: Interview een professionele fotograaf.
Website: www.Roelandphoto.com
Onderwerp van het interview:
“Wat geeft Ellen Reus ons (als startende beroepsfotografen in opleiding) mee vanuit haar ervaring?”
De fotograaf: Ellen Reus
Ellen Reus is fotograaf, fotografiedocent en eigenaar van Wolves fotografie. De professionele studio van Ellen (tevens het leslokaal van ‘KOM FOTOGRAFEREN’) is gevestigd in Koudekerk aan den Rijn. Bij Wolves fotografie kun je terecht voor al je foto-opdrachten, zowel zakelijk (o.a. productfotografie en zakelijke portretfotografie), als privé (o.a. newbornfotografie, kinderfotografie en portretfotografie). Ellen is een all-round fotograaf, die zich (ook) heeft gespecialiseerd in het fotograferen van dieren (katten in het bijzonder) en het geven van workshops, cursussen en privélessen fotografie. Een bijzonder in het oog springend specialisme van Ellen is High Speed fotografie. Ook hierin kun je bij Ellen workshops volgen.
Ellen Reus (Wolves fotografie) is aangesloten bij beroepsorganisatie DuPho (Dutch Photographers) en CPS (Canon Professional Services).
In 2017 ontving Wolves fotografie een honorable mention bij de internationale fotowedstrijd ‘Black & White Spider Award. In 2023 is Wolves fotografie voor de twaalfde keer achter elkaar genomineerd in de internationale fotowedstrijd de Photography Masters Cup.
Zeker vermeldenswaardig is het dat Ellen Reus als gast-jurylid heeft opgetreden in ‘Het Perfecte Plaatje’.
Mijn eerste keus viel meteen op Ellen. Ik had gelijk beet! Ik had in april ’22 al kennis met haar gemaakt toen ik een beginnersworkshop bij haar heb gevolgd. Dat was voor mij de start van mijn fotografieavontuur en ontwikkeling waar ik nu nog middenin zit. Ik heb de stoute schoenen moeten aantrekken om haar te bellen met de vraag of ze tijd voor mijn interview wilde maken. Ik beschouw Ellen Reus als een topfotograaf en dat maakte dat ik er tegenop zag om het haar te vragen. Dat was voor niets. Meteen in het telefoongesprek spatte de hartelijkheid en bereidheid ervan af en hebben we een afspraak gemaakt. Op woensdag, om 15.00 u. in haar Studio. Dacht ik dat ik misschien een klein uurtje de tijd zou krijgen om het interview te houden, … tegen 19.00 u. ging ik na een heel gezellige en inspirerende middag pas weer naar huis. Ellen heeft een prachtige nieuwe grote professionele studio in Koudekerk a/d Rijn, inclusief conferentietafel, werkbureau, keukenhoek etc. Voor velen zal zoiets een droom blijven, denk ik.
Hoe haar werkdagen eruitzien, weet ik niet. Ik heb er niet naar gevraagd, maar het enthousiasme van Ellen over fotografie getuigt van een passie die ook waarschijnlijk maakte dat ik haar geen moment op haar klok heb zien kijken. Ik vermoed dat zij niet eens meer in werkdagen denkt. Ze heeft zelfs de tijd genomen om naar foto’s in mijn portfolio te kijken en het hare daarover met mij te delen. Ze heeft me meegenomen in de techniek toen we al pratend op onderwerpen kwamen als afdrukken ((s)RGB), labs, printers, kalibratie van schermen en ga maar door. Op haar website is zelfs een heel chapter met tutorials, waarop Ellen mij wees en waarmee ik vanaf nu zeker mijn voordeel zal doen.
We hebben het heel even gehad over de mogelijkheid om stage te lopen, maar aangezien, heel begrijpelijk, Ellen de fotografie toch écht zelf in handen houdt, zag ik daarin geen kans voor mezelf liggen.
Ik zal Ellen Reus dus ook nooit meer zien 🙁 tenzij ik, na afronding van de Vakopleiding, specialistische workshops of cursussen bij haar ga volgen… bijvoorbeeld op het gebied van dierenfotografie, highspeedfotografie, of misschien fine-art-portretfotografie.
of, “wanneer ik een ‘creatief fotografie idee’ bedenk, waartegen Ellen geen ‘nee’ kan zeggen”. Zo zei ze het en ik heb dat in mijn oren geknoopt. Ellen heeft mij uitgedaagd en mocht ik haar daadwerkelijk enthousiast krijgen met een door mij bedacht origineel, creatief fotografie-idee, dan zal zij (bij uitzondering) bereid zijn om dat samen met mij ten uitvoer te brengen. De toezegging heb ik al in handen! Kernwoorden: Creatief, origineel, kosteloos, toch geldverslindend, tijdrovend, vrij werk, goed voor mijn cv!
Dat gaat lukken! Ik weet het zeker, denk ik… 🙂
Verder over Ellen:
Ellen fotografeert en geeft les… Dat is wat zij doet. Daar komt het in het heel kort op neer.
Haar klandizie bestaat uit zakelijke en particuliere partijen. Haar studio is overwegend het middelpunt van haar activiteiten als fotograaf en als docent. Via haar website www.wolves-fotografie.nl kom je terecht in een soort fotografie groot-warenhuis waar het zeer uitgebreide assortiment overzichtelijk is uitgestald. Van Irisfotografie, dierfotografie ..wolven-, puppies-, honden & katten-, ratten-, slangen- en ga zomaar door, van paarden tot insecten… teveel om hier op te lepelen. Daarnaast ook mensen-, kinderen-, portret-, podium-, creatief-, highspeed-, druppel-…… pffft.
Vanwege de enorme omvang van de specialisatie ‘kattenfotografie’ is daarvoor door Ellen een afzonderlijke website ingericht www.kattenfotografie.com , waarop alle katten ingedeeld per ras zijn gespecificeerd. Het is voor potentiële raskatbezittende klanten natuurlijk fijn om van tevoren te kunnen zien hoe (met Ellen aan de knoppen) hun specifieke soort op de plaat naar voren komt.
Voor informatie over het fotografieonderwijs bij Ellen kun je terecht bij een eveneens afzonderlijke website www.komfotograferen.nl. Op die site staat alles over de cursussen, workshops, vervolgcursussen etc. die zij geeft en waarvoor je je kunt aanmelden.
We hebben het er tijdens het interview niet over gehad hoe Ellen haar foto’s aflevert. De informatie op haar website is naar mijn mening toereikend. Uiteraard digitaal, lijkt me, maar ook afdrukken kunnen worden gevraagd. Dat loopt wel via Ellen, maar wordt extern uitgevoerd in de hoogste kwaliteit.
INTERVIEW
- Vakbekwaamheid/specialisatie en stijl
RF: Voor een beroepsfotograaf is een (vak)opleiding noodzakelijk!
[Ellen is autodidact en is daarmee zelf een voorbeeld. Zij fotografeert al van jongs af aan en beschikt over zeer veel technische kennis. Wat haar daarbij heeft geholpen is dat zij bèta-aanleg heeft. Inmiddels geeft Ellen al jarenlang fotografie-les, ook aan andere professionals.]
eens- oneens
Ellen: Er zijn voorbeelden van personen, die zogezegd opgeleid zijn, maar die naar mijn mening toch niet goed fotograferen. Ik ken ook mensen die zelfs zijn gestopt met hun fotografieopleiding en voor aanvulling van hun kennis en vaardigheden les hebben genomen bij mij. De kwaliteit van de school, of opleiding is dus van betekenis.
RF: Een beroepsfotograaf moet een specialisatie hebben!
[Ellen presenteert zich als ‘allround fotograaf’. Tegelijkertijd geeft haar website er blijk van dat zij zich vergaand heeft gespecialiseerd in onder meer dierenfotografie en highspeed fotografie.]
eens- oneens
Ellen: Je kunt als allround fotograaf gewoon klanten aantrekken. Een specialisme wekt echter wel vertrouwen bij (potentiële) klanten. Uit oogpunt van marketing is het hebben van een specialisme dus wel gunstig.
RF: Kan het zijn dat specialisatie in het geval van sommige fotografen voortkomt uit onzekerheid m.b.t. bepaalde technieken, beperkte kennis en vaardigheden?
Ellen: Dat zou kunnen. Je kunt in antwoord op die vraag grofweg twee soorten fotografen onderscheiden: technische fotografen en gevoelsfotografen. Allebei zijn ze goed, maar het verschil is dat de gevoelsfotograaf een truc toepast. Dat kan goed uitpakken, alleen weet die fotograaf niet waarom dat zo is. Ikzelf ben een technisch fotograaf. Dat maakt het voor mij gemakkelijker om allround te zijn.
RF: De wereld van beroepsfotografen is verdeeld over eilandjes, zoals bruiloft-fotografen, uitvaartfotografen, portret-, mode-, product-, wild-life- etc. etc.
- eens
oneens
Ellen: Dat is zo. Maar er is ook een groep allround fotografen die wél alles weet en kan.
RF: Een beroepsfotograaf moet herkenbaar zijn aan zijn/haar stijl en blijvend daarnaar streven.
- eens
oneens
Ellen: Het gaat erom wat er gebeurt als dat niet zo is: Klanten weten dan niet waarom ze bij jou, als fotograaf, moeten zijn. Ik ben zelf in mijn fotografie vrij registrerend. Ik fotografeer ‘zoals het is’. Dat is mijn stijl. Je kunt een hond fotograferen, maar je kunt ook een hond fotograferen met een bord spaghetti, bijvoorbeeld. Dat is ook een stijl.
RF: Een beroepsfotograaf die met zijn productspecialisatie en stijl naamsbekendheid heeft verworven, heeft zichzelf daaraan vastgeketend en kan die niet zonder vervelende gevolgen veranderen!
eens- oneens
Ellen: Verandering moet je juist toejuichen. Verandering in je stijl moet alleen niet drastisch plaatsvinden. Dat kan ook niet. Kenmerkend voor mijn fotografiestijl is bijvoorbeeld de scherpte van mijn foto’s en dat zal altijd zo blijven. Nieuw bij mij is bijvoorbeeld dat ik ook thema-shoots doe. Ik maak daarbij gebruik van props. Dat zijn accessoires die je bij de foto-shoot gebruikt; bijvoorbeeld een stoel, een veertje etc..
- Van hobby naar beroep
RF: Beroepsfotograaf word je niet ineens. Daar groei je langzaam naartoe!
eensoneens
Ellen: Dat is niet te zeggen. Succes hangt vooral samen met vasthoudendheid en doorzettingsvermogen.
RF: Zonder contacten in de wereld van fotografie, lukt het niet om als beroepsfotograaf te starten.
eens- oneens
Ellen: Het heeft vooral te maken met je marketing. Dat ligt anders in de wereld van de grote commerciële fotografe, zoals bijvoorbeeld reclamefotografie. Er zijn voorbeelden van fotografen die jarenlang als assistent werken en klusjes moeten doen voordat ze zelf als dé fotograaf aan de gang kunnen. Het is ook lastig om met zulke grote commerciële fotografen te concurreren. Maar het is me een keer gelukt en daar ben ik nog trotser op dan op mijn jury-lidmaatschap bij ‘Het Perfecte Plaatje’. Het ging om een opdracht voor De Staatsloterij. De keuze is toen op mij gevallen, waarbij ik uiteindelijk drie hele grote commercieel fotografen achter me heb gelaten. Dat had ook wel te maken met de aard van de opdracht. Er moesten zwarte asielkatten worden gefotografeerd voor de oudejaarsreclamecampagne van de Staatsloterij. De grote ‘pro’s hadden niet de ervaring met ongetrainde katten zoals ik die heb door mijn specialisatie in kattenfotografie. Dat heeft zeker een rol gespeeld. Zie: www.kattenfotografie.com/de-vriendjes-van-frummel
RF: Als je beroepsfotograaf wilt worden, moet je je er voor 100% in storten. Als je naast je huidige baan 1 of 2 dagen per week wat opdrachten gaat aannemen, zul je er waarschijnlijk niet komen.
eens- oneens
Ellen: Je moet je er zeker voor 100% in storten. Dat heeft te maken met passie voor wat je doet. Maar het is goed mogelijk om parttime als fotograaf te werken, dus ook naast andere bezigheden. Een voorbeeld daarvan zie ik in de fotograaf Anja Maesen, die parttime ‘met certificering’ zich op hoog niveau bezighoudt met newbornfotografie.
RF: Aan het voeren van de titel ‘professioneel fotograaf’ zouden eisen moeten worden gesteld. De titel zou bij wet beschermd moeten worden.
- eens
oneens
Ellen: Of dat bij wet geregeld moet worden, weet ik niet. Een keurmerk vind ik wel wenselijk. Ik denk daarbij niet aan opleidingseisen (daar hebben we het al over gehad), maar wel aan beoordeling van de kwaliteit van het werk en de service. Een uitvoeringsorgaan als DuPho zou daarvoor aangewezen kunnen zijn. Het gaat mij dan vooral om bescherming van de beroepsfotografen. Een beroepsfotograaf heeft te maken met oneigenlijk concurrentie van goedkope amateurs, of amateuristische pro’s die met lage tarieven de markt verpesten.
RF: Inschrijving in de Kamer van Koophandel is een goed idee. Het werkt motiverend en is goed voor het zelfvertrouwen van een beginnende fotograaf!
eensoneens
Ellen: Onzin. Als je je als fotograaf beroepsmatig vestigt, moet je je gewoon inschrijven bij de KvK.
- Ondernemerschap
RF: Het is tegenwoordig moeilijker om je als beroepsfotograaf te vestigen en ervan te leven dan 20 jaar geleden.
eensoneens
Ellen: Eens én oneens:
Het is tegenwoordig veel minder moeilijk om mooie foto’s te maken dan vroeger. Dat komt vooral door de ontwikkelingen in de techniek. De camera’s van nu zijn veel beter dan die van toen. Anderzijds is het daardoor ook moeilijker geworden om ervan te leven. Met de komst van de digitale fotografie kunnen veel mensen zelf al aardige foto’s maken. Vroeger had de beroepsfotograaf een betere positie en status, omdat het meer een kunst was om goede foto’s af te leveren.
RF: Een beroepsfotograaf is meer bezig met de onderneming dan met fotograferen!
eensoneens
Ellen: Als beroepsfotograaf ben je ook ondernemer. Je moet je dus met fotograferen én met ondernemen bezighouden.
RF: De klant is koning. Een beroepsfotograaf moet dan ook bereid zijn om zijn/haar eigen stijl te verlaten als de klant dat wil!
eens- oneens
Ellen: Met het tegemoetkomen van je klanten is niets mis, zolang je er vrede mee hebt. Je moet je realiseren dat je je naam als fotograaf op het spel zet als je foto’s aflevert waar je zelf niet tevreden over bent. Dat is namelijk geen reclame voor jou. Voordat je afspraken maakt met een klant moet die bekend zijn met jouw stijl van fotograferen. De klant moet dus eerst jouw portfolio bekijken.
[Als voorbeeld noemt Ellen terloops een klant die zijn bruiloft door haar gefotografeerd wilde hebben, maar niet eerst naar haar portfolio had gekeken; zelfs niet na aandringen. Het ging hem kennelijk dus om de naam ‘Ellen Reus’ en niet om de fotografiestijl. Dat is niet wenselijk, want je wilt als fotograaf niet dat het resultaat achteraf niet aan de verwachtingen blijkt te voldoen. Zij heeft hem uiteindelijk de keus gegeven om eerst haar portfolio te bekijken of om een andere fotograaf te zoeken. Hij heeft toen toch maar gekeken.]
RF: Een beroepsfotograaf moet naast opdrachten ook ‘eigen werk’ blijven maken!
- eens
oneens
Ellen: Dat is wel aan te raden! Als je eigen werk maakt, sta je meer open om te leren, terwijl een betaalde shoot je niet de gelegenheid biedt om dingen uit te proberen. Het blijven maken van eigen werk is dus belangrijk voor je ontwikkeling en het blijven volgen van je passie. Als je geen eigen werk blijft maken, maar alleen betaalde opdrachten doet, loop je het risico dat je als fotograaf afstompt.
RF: Deelname aan wedstrijden en het exposeren van eigen werk zijn van levensbelang voor een beroepsfotograaf!
eens- oneens
Ellen: Dat komt vooral door het woord ‘levensbelang’. Dat is niet zo. Ik heb wel prijzen gewonnen en ik heb een heel aantal nominaties, maar dat leidt niet tot ‘meer klanten’. Ik geef wel toe dat ik eigenlijk meer zou moeten exposeren.
[We bespreken dat exposities wel heel interessant kunnen zijn, maar in het algemeen misschien wel meer kosten dan opleveren. Het is maar de vraag of je werken ook worden gekocht. Zo niet, dan kun je overblijvende werken thuis opslaan voordat je ze uiteindelijk moet weggooien.]
RF: Als je eenmaal naam hebt gemaakt als fotograaf, hoef je je best niet meer te doen. Mensen vinden het tóch wel fantastisch wat je doet!
eens- oneens
Ellen: Dat is bovendien niet te verenigen met je beroepseer en je passie voor fotografie!
RF: Nederland is een goed land om als beroepsfotograaf te wonen!
eensoneens
Ellen: Nederland is in veel opzichten een goed land. Of dat voor fotografen in het bijzonder geldt, weet ik niet. Ik weet namelijk niet of het in andere landen beter is.
- Tenslotte nog een paar vragen:
RF: Wat zou je anders doen (als beroepsfotograaf) als je een tijdmachine had?
Ellen: Misschien dat ik me eerder zou toeleggen op kattenfotografie. Maar ik moet zeggen dat het naar mijn idee allemaal mooi is gegaan. Ik zou het niet anders doen.
RF: Als je de Loterij zou winnen, zou je dan nog wel in opdracht fotograferen, of alleen nog maar vrij werk maken?
Ellen: Ik zou in ieder geval een Hasselblatt aanschaffen! Verder zou ik blijven doen wat ik nu doe.
RF: Is de oprukkende AI-fotobewerkingssoftware (bijvoorbeeld in I-phones etc..) een bedreiging voor de toekomst van beroepsfotografen?
Ellen: Jazeker!!
RF: Welk medium is volgens jou het meest geschikt om je als fotograaf te presenteren aan de wereld?
Ellen: Een eigen website is een vereiste voor een beroepsfotograaf. Als je alleen Facebook hebt, komt dat niet zo serieus over. Zorg er in ieder geval voor dat op je website je vestigingsplaats en een telefoonnummer is vermeld. Dat is heel belangrijk. Van Instagram weet ik niet zoveel. Er zijn wel mensen in mijn omgeving die mij aanraden ‘op Insta te gaan’, maar daar doe ik bijna niets mee.
RF: Wat geef je startende beroepsfotografen mee uit jouw kennis en ervaring?
Ellen: Doe het alleen uit passie voor fotografie en zeker niet voor het geld. Ik zeg niet dat je beter amateurfotograaf kunt blijven. Nu nog niet! Ik sluit niet uit dat dat in de toekomst anders zal liggen.